Ba edo munduen arteko muga / testuak, Gorka Garmendia Aizpurua ; argazkiak, Joseba Urretabizkaia Intxausti ; [Bixente Gorostidi Loidik euskerara ekarria]

Nola liteke azken glaziazioan, giza espezie ezberdinak bukatu ziren garai hartan, hemengo Cromagnon gizakiek aurrera egitea? Zer gertatuko litzatekeela uste duzu gure historian emakumeengatik biziraun genuela jakitera emango balute? Eta emakumeek lortu izan balute orekaren ahala menderatzea hitzen arimaren bitartez, ezberdinen arteko elkarbizitza bilatuz? Eta oraindik ondare hori bere esku duenik izango balitz? Arkeologia munduan piriniotarrak esaten zieten. Nabarmentzekoak ziren beren kobaluzoetako margo-lanak, erremintak eta suaren erabilera. Baina bereziki nabarmendu ziren jendarte bikaina eratu zutelako, emakumeen ahalean eta sineskerietan oinarrituta. Garai batean emakumeek gizonezkoen mundua menderatu zuten, jainkoek emandako hizkuntza sakratu baten bidez. Antzinako erlijio hartako EMAKUME haiek konpontzen zituzten jendartearen oinarrizko arazoak, lurraren mugan, BA esaten zioten dimentsio batean. Milurtetan halaxe izan zen, haiek etorri ziren arte... Bidegabeki EMAKUME haiei Sorgin deitu zieten arte. Jon Laboa Donostian bizi den izen handiko moda-argazkilaria da. Ustekabeko dei batek bere izatea aldatuko du, ondare inmaterial harrigarria jasoko baitu herentzian. BA kontakizun zoragarria da, samurra eta onbera eta baita mingarria ere. Askatasunaren defentsa da eta norberaren modura, mugarik gabe sentitzeko beharra. BA lurrari eta bere jatorriari errespetua da. Adierazteko modu bat da, dualtasun guztiak onartzen dituena eta, guztien gainetik, atzoko, gaurko eta biharko eskainitako lana.